Van boekenbarbaar naar boekenblogger

In mijn vorige blog verklapte ik al dat boeken niet altijd een even grote rol speelden in mijn leven. Waar lezen nu mijn leven kleurt, waren er ook momenten waarop ik er een hekel aan had. Ik leg je graag uit hoe mijn leesleven steeds meer vorm kreeg; hoe ik van boekenbarbaar een boekenblogger werd.

A is voor Alfa

Wat leeshonger betreft maakte ik een aardige start. Al op de basisschool ging mijn voorkeur uit naar taal. Extra taalwerkjes had ik in no-time af, maar van extra rekenwerk kreeg ik de kriebels. Ik leerde al vroeg dat ons hele gezin zo in elkaar zit: aanleg voor alfavakken, bagger in de bèta’s. Mijn vader nam mij, mijn oudere broer en mijn oudere zus, regelmatig mee naar de bibliotheek en ook voorlezen was iedere avond vaste prik.

Dit lijkt natuurlijk hét recept voor gebakken boekenwurmpjes, maar dat valt tegen. Mijn tante zegt altijd dat mijn zus precies op mijn moeder lijkt en mijn broer het evenbeeld van mijn vader is. ‘En ons Eveline, die is van de melkboer!’ Zo zat het dus ook met de leeshonger. Mijn zus las volop, terwijl mijn broer alleen maar voetbalde. En ik? Ik las heus weleens, maar buitenspelen met mijn beste vriendje was nét wat leuker.

Lezen is voor losers

En toen ging ik puberen: dáág leesplezier! Menig docent Nederlands zit met de handen in het haar als het gaat om de ontlezing van pubers. Ik vulde mijn dagen, zoals al mijn klasgenoten, met msn’en, rondhangen met vrienden en videoclips kijken op MTV. Lezen was voor losers, daar begon ik niet aan. De teksten die de leraar Nederlands aanreikte vond ik doodsaai en ik begreep er geen snars van. Totdat de docent Nederlands van de bovenbouw de verhaalanalyse uitlegde. Die teksten bleken al die tijd niet doodsaai; ik had ze simpelweg nooit begrepen. Ik had talent voor het analyseren van gedichten. Waar klasgenoten wegdoezelden in de les, was mijn interesse gewekt. Toch bleek dat niet alleen oude bokken stijve horens hebben, want thuis msn’de ik er gewoon weer vrolijk op los.

Master of Arts

Al op de middelbare school keek ik vaak video’s op YouTube, en die gewoonte nam ik mee mijn studententijd in. Ik ontdekte “BookTube” (video’s waarin mensen boeken presenteren), waardoor ik steeds vaker las. Ook op stages die ik liep vanuit mijn pabo-opleiding greep ik steeds vaker naar een boek. Voorlezen bleek de gouden greep om ervoor te zorgen dat de leerlingen niet ondersteboven aan het plafond hingen. Ik las voor uit verschillende genres, om aan ieders behoefte te voldoen. Mijn hart maakte een sprongetje toen ik ontdekte dat er in Tilburg een masteropleiding Jeugdliteratuur was. Ik dompelde mezelf twee jaar lang onder in jeugdboeken. Ik leerde teksten nog beter begrijpen en kreeg honderden leestips van medestudenten (die inmiddels lieve vriendinnen zijn). Toen een studievriendin en ik elkaar toevoegden op Instagram, viel haar oog op een post van een boek in mijn feed. ‘Doe jij ook aan bookstagram?’ Ik begreep totaal niet waar ze het over had. Ze toverde verschillende Instagramkanalen tevoorschijn die allemaal posten over boeken. Een nieuwe hobby was geboren.

En nu?

Na mijn afstuderen hoopte ik op een baan waarbij ik mijn kennis van jeugdliteratuur zou kunnen gebruiken; en die kreeg ik! Als leesconsulent primair onderwijs voor Bibliotheek Midden-Brabant help ik basisscholen hun leesonderwijs vorm te geven. En dat doe ik met veel plezier!

Zoals veel dingen in het leven kent mijn leesleven kent dus pieken en dalen. Op het moment zit ik in een piek, waarvan ik me niet kan voorstellen dat die ooit ophoudt. Dingen delen over lezen helpt mij enthousiast te blijven over boeken. Laat in de reacties vooral achter hoe jouw leesleven eruit ziet! Ben jij altijd een lezer geweest, of is het bij jou ook een kwestie van pieken en dalen?

2 gedachten over “Van boekenbarbaar naar boekenblogger

  1. Grappig, ik ging er vanuit dat iedereen van bookstagram altijd al las 🙈 maar dat ging bij jou dus wel heel anders. Ik lees zelf al superveel boeken sinds ik dat kon, ene periode wel wat meer dan de andere maar ik kan me niet herinneren ooit zonder boek te hebben gezeten. Dat van de middelbare herken ik trouwens wel, echt bijna niemand gaf toe dat die wel boeken las voor de lol, zo jammer!

    Liked by 1 persoon

  2. Ja, herkenbaar! Ik heb ook echt jarenlang weinig gelezen. In ieder geval heel weinig fictie… Het voelde wat zinloos (terwijl ik wel series en films keek, dus het is natuurlijk helemaal niet logisch :p).
    En inderdaad.. wel gepassioneerd opletten in de les Nederlands, maar thuis msn aan en zéker geen boek erbij. Wel fijn dat het zich dan later alsnog gewoon driedubbel kan ontwikkelen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.